De hardloper

De hardloper

Er was een prijs uitgeloofd, ja, er waren er twee uitgeloofd, een grote en een kleine, voor de grootste snelheid die iemand kon bereiken, niet in een wedloop maar zo het hele jaar door. Ik kreeg de eerste prijs! zei de haas; rechtvaardigheid moet er zijn wanneer iemands eigen familie en goede vrienden in de jury zitten; maar dat de slak de tweede prijs kreeg voel ik bijna als een persoonlijke belediging! Nee, verzekerde de paal van het hek die getuige was geweest van de prijsuitdeling, vlijt en goede wil moeten ook in aanmerking worden genomen, dat zeiden verscheidene achtbare personages en dat heb ik ook begrepen. De slak heeft weliswaar een half jaar nodig gehad om over de drempel te komen, maar hij heeft bij dat haastwerk - en haastwerk was het voor hem - zijn dijbeen gebroken. Hij heeft alleen maar voor zijn wedloop geleefd en hij had bovendien zijn huis te dragen! Dat is alles zeer achtenswaardig, en toch kreeg hij maar een tweede prijs! Ik had toch ook in aanmerking kunnen komen, zei de zwaluw; sneller dan ik, in vlucht en zwenking, heeft zich niemand betoond en waar ik al niet geweest ben! Ja, dat is je ongeluk, zei de paal van het hek; je zwerft te veel rond! Je moet altijd
8/10 - 1 stemmen